خطبه شقشقیه(این خطبه را امام علی از دردهای دلشان با مردم می گفتند که در اوج     یکی که ...پا می شه و برای پرسیدن یه سوال شرعی حرفشان را قطع می کنه و بعد از ان امام در پاسخ کسانی که خاهان ادامه صحبت امام بودند میگن که :

...روز بیعت فراوانی مردم چون یالهای پر پشت کفتار بود   از هر طرف مرا احاطه کردند تا انکه نزدیک بود حسن و حسین لگدمال گردند و ردای من از دو طرف پاره شد.مردم چون گله های انبوه گوسفند مرا در میان گرفتند  اما انگاه که به پا خاستم  حکومت را به دست گرفتم   جمعی پیمان شکستند و گروهی از اطاعت من سر باز زده از دین خارج شدند و برخی از اطاعت حق سر برتافتند  گویا نشنیده بودند سخن خدای سبحان را که می فرماید:سرای اخرت را برای کسانی برگزیدیم که خواهان سرکشی و فساد در زمین نباشند و اینده از ان پرهیزکاران است.

اری   به خدا ان را خوب شنیده  و حفظ کرده بودند اما دنیا در دیده انان زیبا نمود و زیور ان چشمهایشان را خیره ساخت.

خطبه ۲۶:پس از وفات پیامبر و بی وفایی یاران   به اطراف خود نگاه کرده   یاوری جز اهل بیت خود ندیدم.به مرگ انان رضایت ندادم.چشم پر از خار و خاشاک را ناچار فرو بستم  و  با گلویی که استخوان شکسته در ان گیر کرده بود   جام تلخ حوادث را نوشیدم و خشم خویش فرو خوردم و بر نوشیدن جام تلخ تر از گیاه حنظل شکیبایی نمودم.

خطبه ۷۴:همانا می دانید که سزاوارتر از دیگران به خلافت من هستم .سوگند به خدا!به انچه انجام داده اید گردن می نهم تا هنگامی که اوضاع مسلمین رو به راه باشد و از هم نپاشد  و جز من به دیگری ستم نشود. و پاداش این گذشت و سکوت و فضیلت  را از خدا انتظار دارم.و از ان همه زر و زیوری که به دنبال ان حرکت می کنید پرهیز می کنم....